Θέμα: Supabet – Παράλειψη Δράσης Μετά την Ανάκληση της Συγκατάθεσης και Αδράνεια της Ρυθμιστικής Αρχής
Παλεύω με τον εθισμό μου στον τζόγο από τον Μάρτιο του 2025 και η συμπεριφορά της Supabet κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς οι φορείς εκμετάλλευσης εκμεταλλεύονται τους ευάλωτους παίκτες αντί να τους προστατεύουν.
Στις 8 Μαρτίου 2025, υπέβαλα γραπτό αίτημα για κλείσιμο και αναστολή του λογαριασμού μου στο Supabet για ένα έτος. Το αίτημα αυτό ήταν σαφές και αδιαμφισβήτητο: Βίωνα βλάβη και δεν συναινούσα πλέον στον τζόγο. Παρά ταύτα, το Supabet διατήρησε τον λογαριασμό μου ανοιχτό για περισσότερο από έξι μήνες, συνέχισε να μου παρέχει κίνητρα με μπόνους και προσφορές και δέχθηκε καταθέσεις άνω των 80.704,83 καναδικών δολαρίων, όλα αυτά αφού είχα ανακαλέσει ρητά τη συγκατάθεσή μου.
Αυτές δεν ήταν προαιρετικές καταθέσεις για ψυχαγωγία. Πραγματοποιήθηκαν σε μια περίοδο που προσπαθούσα να σταματήσω, σε κατάσταση οικονομικής απελπισίας, και δεν θα έπρεπε ποτέ να είχαν γίνει δεκτές. Οι φορείς εκμετάλλευσης συχνά προσπαθούν να μεταθέσουν την ευθύνη στους παίκτες επισημαίνοντας τη συνεχιζόμενη συμπεριφορά στον τζόγο, αλλά αυτό το επιχείρημα αγνοεί την πραγματικότητα του εθισμού. Οι συνεχιζόμενες καταθέσεις μου δεν αποτελούσαν απόδειξη συναίνεσης. Ήταν απόδειξη της ίδιας της βλάβης που αποσκοπούν στην αντιμετώπιση των πολιτικών για υπεύθυνο τζόγο.
Τον Σεπτέμβριο του 2025, υπέβαλα ακόμη και επίσημο αίτημα αυτοαποκλεισμού μέσω της ρυθμιστικής αρχής του Ανζουάν, και παρόλα αυτά η Supabet μου επέτρεψε να παίξω τυχερά παιχνίδια μέχρι τον Οκτώβριο. Αυτό σημαίνει ότι τόσο ο φορέας εκμετάλλευσης όσο και η ρυθμιστική αρχή γνώριζαν την κατάστασή μου και κανένας από τους δύο δεν έλαβε άμεσα μέτρα για να με προστατεύσει. Οι φορείς εκμετάλλευσης δεν λαμβάνουν σοβαρά υπόψη αυτά τα ζητήματα και δημιουργούν ένα χάος σε αυτό που θα έπρεπε να είναι μια απλή κατάσταση: όταν ένας παίκτης λέει ότι θέλει να σταματήσει, ο λογαριασμός πρέπει να κλείσει και η αποδοχή περαιτέρω χρημάτων πρέπει να τερματιστεί αμέσως.
Αυτή η υπόθεση δεν αφορά απώλεια από τυχερά παιχνίδια. Αφορά μια εταιρεία που εν γνώσει της δέχεται κεφάλαια μετά την ανάκληση της συγκατάθεσης, αγνοώντας πολλαπλούς σαφείς δείκτες βλάβης και ενθαρρύνοντας σκόπιμα τη συνέχιση του τζόγου κατά τη διάρκεια μιας περιόδου ευπάθειας. Αφορά επίσης μια ρυθμιστική αρχή που, παρά το γεγονός ότι ειδοποιήθηκε, δεν παρενέβη έγκαιρα και αποτελεσματικά.
Η ερώτησή μου προς το Casino.Guru και προς τον κλάδο στο σύνολό του είναι η εξής: σε ποιο σημείο ξεκινά η υποχρέωση δράσης; Δεν ενεργοποιείται τη στιγμή που ένας παίκτης ζητά αποκλεισμό και γνωστοποιεί βλάβη; Δεν ενισχύεται όταν ενημερώνεται η ρυθμιστική αρχή; Εάν όχι, τότε πότε;
Επιδιώκω την επιστροφή των καταθέσεων που έγιναν δεκτές μετά τις 8 Μαρτίου 2025 και επίσημη αναγνώριση της αδικοπραγίας. Εάν η Supabet αρνηθεί να επιλύσει το ζήτημα απευθείας, θα κλιμακώσω περαιτέρω το ζήτημα, συμπεριλαμβανομένης της άσκησης νομικών ενεργειών, εάν χρειαστεί.
Αυτή η κατάσταση καταδεικνύει ένα συστημικό πρόβλημα. Οι φορείς εκμετάλλευσης συνεχίζουν να επωφελούνται από τη ζημιά, ενώ οι ρυθμιστικές αρχές καθυστερούν ή σιωπούν. Παίκτες σαν εμένα μένουν οικονομικά κατεστραμμένοι, παρά το γεγονός ότι κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να σταματήσουν.
Subject: Supabet – Failure to Act After Withdrawal of Consent and Regulator Inaction
I have been struggling with gambling addiction since March 2025, and Supabet’s conduct during this time is a textbook example of how operators exploit vulnerable players instead of protecting them.
On March 8, 2025, I submitted a written request for my Supabet account to be closed and suspended for one year. That request was clear and unambiguous: I was experiencing harm and no longer consented to gamble. Despite that, Supabet kept my account open for more than six months, continued to incentivize me with bonuses and promotions, and accepted over $80,704.83 CAD in deposits, all after I had explicitly withdrawn my consent.
These were not discretionary entertainment deposits. They were made during a period when I was trying to stop, in a state of financial desperation, and should never have been accepted. Operators often try to shift the blame onto players by pointing to continued gambling behaviour, but that argument ignores the reality of addiction. My continued deposits were not evidence of consent. They were evidence of the very harm responsible gambling policies are meant to address.
In September 2025, I even submitted a formal self-exclusion through the Anjouan regulator, and yet Supabet still allowed me to gamble into October. That means both the operator and the regulator were aware of my situation, and neither took immediate steps to protect me. Operators do not take these issues seriously, and they make a mess of what should be a simple situation: when a player says they want to stop, the account should be closed and the acceptance of further funds should end immediately.
This case is not about a gambling loss. It is about a company knowingly accepting funds after consent was withdrawn, ignoring multiple clear indicators of harm, and deliberately encouraging continued gambling during a period of vulnerability. It is also about a regulator that, despite being notified, failed to intervene in a timely and effective way.
My question to Casino.Guru and to the industry as a whole is this: at what point does the duty to act begin? Is it not triggered the moment a player requests exclusion and communicates harm? Is it not reinforced when the regulator is informed? If not then, when?
I am seeking the repayment of deposits accepted after March 8, 2025, and a formal acknowledgment of wrongdoing. If Supabet refuses to resolve this directly, I will escalate this matter further, including pursuing legal action if necessary.
This situation illustrates a systemic problem. Operators continue to profit from harm while regulators delay or remain silent. Players like me are left financially devastated, despite doing everything in our power to stop.
Αυτόματη μετάφραση: