Καταρχήν, οι απαντήσεις από τους παρόχους υπηρεσιών πληρωμών έχουν ως εξής:
Εμείς παρείχαμε μόνο την τεχνολογία
Δεν ήρθαμε ποτέ σε επαφή με τα ταμεία.
Δεν επιβεβαιώνουμε καμία εμπλοκή ούτε ότι έχουμε διεξάγει έρευνα. Αυτό θα μπορούσε ενδεχομένως να οδηγήσει σε συμπεράσματα σχετικά με πιθανή συμμετοχή.
Δεν αγγίζουμε ποτέ τα κεφάλαια!
Το αν συμμετείχαμε εξαρτάται συγκεκριμένα από τη συναλλαγή. Είτε ως πάροχος τεχνικών υπηρεσιών είτε ως αγοραστής, εξαρτάται πραγματικά από την εκάστοτε περίσταση.
Πραγματοποιήσαμε αναζήτηση χρησιμοποιώντας την κάρτα σας και εκδώσαμε επιστροφή χρημάτων. Αργότερα: Δεν μπορούμε να επιβεβαιώσουμε ή να σχολιάσουμε οποιαδήποτε εμπλοκή, αλλά τα χρήματα επιστράφηκαν.
Παραγγέλνετε ένα ρολόι από έναν λιανοπωλητή. Ο λιανοπωλητής το παραδίδει στην DHL. Η DHL μπορεί να χρησιμοποιήσει έναν περιφερειακό υπεργολάβο, η αποστολή περνάει από διάφορα κέντρα διαλογής, ένας εξωτερικός πάροχος υπηρεσιών πληροφορικής δημιουργεί την ετικέτα, ένας άλλος επεξεργάζεται τα δεδομένα της αποστολής και ένας άλλος χειρίζεται την ασφάλιση ή την χρέωση.
Το ρολόι θα φτάσει τελικά.
Αν όλοι οι εμπλεκόμενοι λένε:
«Ποτέ δεν είχαμε στην κατοχή μας το ρολόι.»
«Απλώς τους προωθήσαμε.»
«Ήμασταν απλώς τεχνικές υποδομές.»
«Μόνο δημιουργήσαμε την ετικέτα.»
«Ήμασταν απλώς ένας υπεργολάβος.»
...αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι όλα ήταν μέρος μιας συγκεκριμένης αλυσίδας εφοδιασμού.
Και το αίνιγμα ήταν:
«Ήμασταν απλώς υποδομές / προωθήσεις.»
«Ναι, καλά — αλλά το ρολόι έφτασε.»
Ακολουθώντας λοιπόν το μότο:
Δεν είμαι από τους ανθρώπους που πηδούν στο κρεβάτι μετά το πρώτο ραντεβού, όλοι τους είναι ακόμα παρθένοι και άψογοι.
Όλες οι μεγάλες εταιρείες με σκάφη, ακριβά αυτοκίνητα, κ.λπ., κ.λπ., αλλά κανείς δεν έκανε τίποτα και δεν άγγιξε τα κεφάλαια. Νομίζω ότι χειρίζομαι και πληρωμές υψηλού κινδύνου. Η δικαιολογία «όχι, δεν έκανα τίποτα» είναι αρκετή.
Σε μια συναλλαγή 100€, το καζίνο πιθανώς κερδίζει 70-80€, τα υπόλοιπα μοιράζονται μεταξύ των ατόμων που δεν έκαναν τίποτα 😀